Πέτα ψυχή μου!

Είδα στα μάτια σου προχτές πως έπαψες πια να πιστεύεις στους αγγέλους της ζωής και τρόμαξα… Χίλιες φορές θα πέσεις και χίλιες θα ξανασηκωθείς! Και κάθε φορά θα σηκώνεσαι και λίγο πιο ψηλά… Μη με ρωτάς πότε αυτό τελειώνει, ίσως ποτέ, γιατί μια ανθρώπινη ζωή δε φτάνει για ν αγγίξει τα ουράνια. Μα είναι ο δρόμος προς τα κει που έχει σημασία. Μάθε να στερεώνεις τα φτερά στην πλάτη σου. Κι αν τώρα νιώθεις αλυσοδεμένος και κολλημένος σε μια “στάση” με χίλια πρέπει να σε κρατούν ακίνητο, ξέχασε για λίγο το κορμί σου. Ψάξε να βρεις την ψυχή σου και άφησέ την να πετάξει.

Πεθαίνει η ψυχή σαν συμμορφώνεται!
Μα έχει ο καθένας ένα βωμό και πάνω του χύνει το αίμα της…
Μικροί βωμοί για μεγάλες θυσίες.
Μικρά κουτάκια για μεγάλες καρδιές.

Κι εσύ;
Σε ποιο βωμό χύνεις το αίμα της ψυχής σου;
Πού κλείδωσες τα φτερά σου;

Στερέωσε τα και πέτα!
Πέτα ψυχή μου!