Έχω ένα φίλο εκεί…
Μέσα στη νύχτα, έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους,
με τους οποίους και συνεργάστηκα κάποιες φορές!
Με τον Νίκο όμως, τα πράγματα ήταν διαφορετικά!
Κάτι παράξενο μας έδεσε…
Κάτι πέρα απ τα συνηθισμένα!
Δεν ήταν απλά ο συνεργάτης μου…
-17 χρόνια ήμασταν μαζί-
Εχω τόσα πολλά να σου πω για κείνον….
Τόσα, μα τόσα πολλά…
Κι ακόμα περισσότερα τα όσα αισθάνομαι!
Δεν χωράνε σε λέξεις….
Θυμάμαι ακόμα, εκείνο το βράδυ που έφυγε με τη μηχανή…
Σταμάτησε στην άκρη του δρόμου να κάνει ένα τσιγάρο,
και να μιλήσει στο τηλέφωνο είπανε…
Μπροστά στα μάτια του, δυο αυτοκίνητα συγκρούστηκαν…
Το ένα ξέφυγε απ την πορεία του, και τον πήρε μαζί…
Δεν πρόλαβε να αντιδράσει…
Εκεί… Στην άκρη του δρόμου….
Ενας χρόνος πέρασε από τότε,
που μαζί με το τελευταίο αντίο,
του τραγουδήσαμε, με τη συνοδεία μιας κιθάρας,
αυτό το τραγούδι…
Εχω ένα φίλο εκεί…..
Ενας χρόνος πέρασε από τότε
κι ακόμα περιμένω να με πάρει τηλέφωνο,
μετά από μια πρόβα, ή μια δύσκολη βραδιά…
Να ξανακούσω τη φωνή του…
Να μιλήσουμε γι αστεία κι ανούσια πράγματα…
Να ξανακούσω το γέλιο του…
Εχω έναν φίλο εκεί….
Καλή αντάμωση αδερφέ μου!
Η ιστορία είναι αληθινή.
Είναι τα λόγια που άκουσα από τον φίλο του Νίκου…Είναι λόγια ψυχής που με ευαισθητοποίησαν…Δεν θυμάμαι πως το έφερε η κουβέντα και το έμαθα…Ισως απλή σύμπτωση… Ισως πάλι και όχι…
Για τον Νίκο που έφυγε νωρίς
